آقای رحیمپور ازغدی با اشاره به سناریوهای طراحیشده برای ایجاد هرجومرج، ناامنی قومی و فروپاشی اقتصادی ایران پس از انقلاب، تأکید کرد که تحریک قومیتها، اختلافات مذهبی و سوءمدیریت در برخورد با نارضایتیها، از مهمترین ابزارهای دشمنان برای تضعیف ایران بوده است.
طراحی هرجومرج قومی در ایران
آقای رحیمپور ازغدی بیان کرد که از همان ماههای ابتدایی پس از انقلاب، نارضایتیهای منطقهای، قومی و مذهبی بهصورت هدفمند در دستور کار دشمنان قرار گرفت. وی گفت در آن مقطع، اختلافات میان فارس، کرد، ترک، بلوچ و عرب بهعنوان بستری برای ایجاد بحران داخلی توسط دشمن مطرح شد و در پنج استان کشور، بمبگذاریها و ناامنیهایی با عناوینی مانند خلق عرب، خلق کرد، خلق ترکمن، خلق ترک و خلق بلوچ شکل گرفت.
پشتپرده درگیریها و نقش بیگانگان
ایشان گفت در ظاهر، این جریانها دارای گرایشهای چپ و کمونیستی بودند، اما بعدها اسناد نشان داد که سازمان سیا، موساد، عربستان، اسرائیل و صدام در پشت صحنه این درگیریها نقش مؤثر داشتهاند و این تحرکات بهصورت سازمانیافته هدایت میشد.
دو سناریوی اصلی برای فروپاشی ایران
آقای رحیمپور ازغدی بیان کرد که طراحان این پروژهها، دو سناریوی مشخص برای ایجاد هرجومرج در ایران در نظر گرفته بودند.
وی گفت سناریوی اول، تمرکز بر نیروهای متشکل از نارضایتیهای قومی و منطقهای بود که اگر حکومت بهصورت غیرعاقلانه و احساسی با آنها برخورد میکرد، این بحران میتوانست به تعطیلی مناطق نفتی، فروپاشی اقتصاد و اختلال در بازار منجر شود.
تحریک قومیتها و تخریب هویت ملی و مذهبی
تحریک قومیتها و ایجاد درگیریهای داخلی بود تا با واکنشهای شتابزده، کشور وارد بحران شود. همچنین تلاش میشد ملیگرایی و مذهب در برابر یکدیگر قرار داده شوند و اینگونه القا شود که رهبران مذهبی ناتوان هستند و هویت ایرانی و اسلامی در تقابل با هم قرار دارند.
تحریف واقعیت ایران قبل و بعد از انقلاب
آقای رحیمپور ازغدی بیان کرد که در این پروژه، با دروغپردازی درباره ایران قبل از انقلاب و بعد از انقلاب، سعی شد ایران کشوری ضعیف و وابسته معرفی شود؛ در حالی که برای نخستینبار، ایران از سلطه بیگانگان خارج شده بود.
وی گفت در دوران پیش از انقلاب، صدها هزار آمریکایی، انگلیسی و اسرائیلی در ایران حضور داشتند و بخشهای کلیدی کشور از ارتش و نفت تا رسانه و امنیت، تحت نفوذ مستقیم آنها قرار داشت.
دیدگاهتان را بنویسید