حسن رحیمپور ازغدی بیان کرد که مهدویت صرفاً برگزاری جشن و ادای دین شخصی نیست؛ بلکه مهدویت واقعی در گرو ایثار، شهادت و مبارزه برای عدالت جهانی است. ایشان تاکید کرد که فرق است میان کسی که در راه امام زمان (عج) «شربت» میخورد با کسی که در این مسیر «گلوله» میخورد.
سطحینگری در انتظار و فرار از مسئولیت
رحیمپور ازغدی بیان کرد برخی چنان سطحی و راحتطلب هستند که گمان میکنند با برگزاری جشن نیمه شعبان، تکلیف آنها تمام شده است. ایشان گفت حضرت حجت برای برپایی عدالت جهانی ظهور میکنند؛ پس باید پرسید ما در مسیر توحید و عدالت چه کردهایم؟ ایشان با استناد به کلام سیدالشهدا (ع) خطاب به این افراد گفت: «شما کسانی هستید که حتی یکبار هم خود را برای خدا به خطر نینداختید؛ نان این راه را خوردید اما حاضر به تحمل سختیهای آن نشدید.»
تفاوت مهدویتِ شعاری با مهدویتِ حماسی
ایشان گفت برخی تنها به رفتارهای نمادین مانند قمهزنی بسنده میکنند، اما حاضر به مبارزه با داعش، آمریکا و استکبار نیستند. رحیمپور ازغدی بیان کرد مهدوی واقعی کسی است که مانند شهید حججی، در آستانه شهادت نیز نام مهدی (عج) را از یاد نمیبرد. ایشان اشاره کرد که شربت و شله زرد به نام امام زمان (عج) اگر صادقانه باشد ثواب دارد، اما این کجا و جهاد و شهادت کجا؟
پیوند ناگسستنی انقلاب اسلامی و مهدویت
ایشان در واکنش به برخی تفکرات محدود که مخالف پیوند نام مهدویت با مسائل سیاسی هستند، گفت: عدالت یعنی سیاست و جهاد یعنی انقلاب. رحیمپور ازغدی بیان کرد هدف و فلسفه اصلی انقلاب اسلامی ایران، مهدویت بوده است. ایشان گفت مهدیِ واقعی متعلق به کسانی است که ۷۲ ساعت زیر بمباران شیمیایی عقبنشینی نکردند و با نام او پرپر شدند.
دو نوع «یا مهدی»؛ رفاهطلبی یا ایثار؟
ایشان در پایان خاطرنشان کرد که ما با دو نوع فریاد «یا مهدی» مواجه هستیم؛ یک نفر در حال رفاه و میل کردن ظرف سوم نذری «یا مهدی» میگوید و دیگری هنگام اصابت گلوله سوم. رحیمپور ازغدی تاکید کرد که تفاوت این دو مسیر، مرز میان انتظار واقعی و انتظار تشریفاتی است.
دیدگاهتان را بنویسید