کشته سازی یکی از خطرناکترین تاکتیکهای جنگ نرم است که در آن دشمن با قتل شهروندان یا حتی نیروهای خود سعی در مقصر جلوه دادن نظام جمهوری اسلامی ایران دارد و سعی در ایجاد شکاف بین مردم و حاکمیت دارد. هدف اصلی این توطئه شوم، تخریب وجهه نیروهای امنیتی و بدبین کردن افکار عمومی نسبت به مدافعان امنیت کشور است.
پشت پرده پروژه کشته سازی چیست؟
در جریان اغتشاشات و ناآرامیها، اتاقهای فکر رسانهای دشمن همواره به دنبال خوراک تبلیغاتی هستند. یکی از کثیفترین روشها برای تأمین این خوراک، پروژه کشته سازی است. در این سناریو، عوامل نفوذی یا تروریستهای اجارهای با شلیک به افراد حاضر در تجمعات (یا حتی افراد عادی در مکانهای خلوت) و قتل آنها به طرز مشکوک، بلافاصله انگشت اتهام را به سمت نیروهای انتظامی و امنیتی نشانه میروند. هدف این است که اینکار، دستمایه شورشهای بیشتر شود.
تکنیکهای روانی دشمن در وارونهنمایی حقیقت
رسانههای معاند با استفاده از تکنیکهای جنگ شناختی، اجازه تفکر و بررسی شواهد را به مخاطب نمیدهند. آنها با بمباران خبری و انتشار تصاویر دلخراش، احساسات مردم را تحریک میکنند تا کسی نپرسد: «چرا نظام باید در شرایطی که نیاز به آرامش دارد، دست به خشونت بزند؟»
- تحریک احساسات: استفاده از تصاویر جوانان و نوجوانان برای برانگیختن خشم عمومی.
- سانسور مدارک: نادیده گرفتن گزارشهای پزشکی قانونی و اسناد بالستیک که نشان میدهد سلاح استفاده شده متعلق به سازمان رزم نیروهای مسلح نیست.
- روایتسازی جعلی: ساختن داستانهای دروغین قبل از روشن شدن ابعاد ماجرا برای تثبیت دروغ در ذهن مخاطب.
چرا نظام هدف اصلی این اتهامات است؟
پاسخ ساده است: سلب اعتماد عمومی. دشمن میداند که سرمایه اصلی هر حکومتی، اعتماد مردم است. با اجرای پروژه کشته سازی و نسبت دادن آن به نظام، آنها تلاش میکنند چهرهای خشن و غیرقابل اعتماد از حاکمیت بسازند. این در حالی است که حفظ جان شهروندان، اولویت اول نیروهای حافظ امنیت است و هرگونه خشونت کور، دقیقاً بازی در زمین دشمن محسوب میشود.
هوشیاری مردم؛ تنها راه خنثیسازی توطئه
تاریخ نشان داده است که هرگاه دشمن در میدان واقعی کم میآورد، به ترور و کشته سازی روی میآورد. آگاهی مردم از این تاکتیک کثیف و عدم اعتماد به روایتهای هیجانی رسانههای بیگانه، مهمترین سد در برابر این توطئه است. باید دانست که امنیت ملی خط قرمز نظام است و هیچ عقل سلیمی نمیپذیرد که حافظان امنیت، خود عامل ناامنی باشند.
دیدگاهتان را بنویسید