حجتالاسلام مهدی طائب بیان کردند که این عالم بستری برای آزمایش و رشد انسان است و خداوند با ابتلائات مختلف، بندگان را خالص میکند. در این مطلب به تحلیل آزمایشهای الهی، فرایند خالصسازی انسان همانند غنیسازی اورانیوم و استحقاق ملت ایران برای دریافت رحمت الهی پرداخته میشود.
فلسفه ابتلائات الهی و تربیت انسان
حجتالاسلام مهدی طائب با اشاره به آیات قرآن کریم بیان کردند: خدای متعال میفرماید «وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ»؛ ما قطعاً شما را با ترس، گرسنگی و کاستی در اموال و جانها و محصولات میآزماییم. ایشان افزودند: خداوند بشارت میدهد به صابران؛ کسانی که وقتی مصیبتی به آنها میرسد، میگویند: «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ».
ایشان گفتند: زمانی که انسان حقیقتاً این معنا را درک کند و خالص شود، میتواند عنایتهای خدایی را دریافت کند. اساساً خدای متعال، «ربالعالمین» است؛ یعنی مربی تمام عالم. انسانها تحت تربیت او ساخته میشوند و تمام این فتنهها و سختیها، همان کاری است که آن مربی برای رشد انجام میدهد. تمام این عالم یک آزمایشگاه بزرگ است.
دنیا؛ آزمایشگاه تشخیص ایمان واقعی
حجتالاسلام مهدی طائب در ادامه با استناد به آیه «أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ» تصریح کردند: آیا مردم گمان کردند همین که ادعای ایمان کنند، رها میشوند و دچار فتنه و آزمایش نخواهند شد؟ قرآن میفرماید ما پیشینیان را آزمودیم تا خداوند معلوم کند چه کسی در ادعایش صادق است.
ایشان تأکید کردند: اینجا محل رشد است. ما قرار است در این کورانِ حوادث رشد کنیم. هر چه این فشارها و کورانها بیشتر باشد، محصول نهایی ارزشمندتر خواهد شد.
تمثیل سانتریفیوژ و خالصسازی انسان
حجتالاسلام طائب برای تفهیم بهتر موضوع خلوص، از مثال سانتریفیوژ استفاده کردند و توضیح دادند: شما ببینید با اورانیوم چه میکنند؟ سنگ معدن را میآورند و مثلاً پانصد میلیون بار با سرعت خاصی میچرخانند تا خالص شود و به غلظت سه درصد برسد. دوباره آن را میبرند و مثلاً دو میلیارد بار در دقیقه میچرخانند تا خلوص آن به بیست درصد برسد. این جداسازی ادامه مییابد تا با چرخشهای ده میلیاردی به غلظت شصت درصد برسد.
ایشان گفتند: یعنی هر چه شدیدتر آن را بچرخا نند و تحت فشار قرار دهند، ناخالصیها بیشتر جدا شده و ارزشمندتر میشود. بشر هم دقیقاً همینگونه است؛ باید در کوره حوادث خالص شود.
حضرت ابراهیم (ع) و اوج توکل در آتش
حجتالاسلام طائب با اشاره به داستان حضرت ابراهیم (ع) بیان کردند: وقتی خواستند حضرت ابراهیم را در آتش بیندازند، او تنها بود. جبرئیل آمد و پرسید کمکی میخواهی؟ فرشتگان باد و حتی رئیس اجنه آمدند و اعلام آمادگی کردند. اما ابراهیم (ع) به خلوص رسیده بود و گفت: «علمُهُ بِحالی حَسْبِی مِن سُؤالی» (آگاهی خدا از حال من، مرا از درخواست بینیاز میکند).
ایشان افزودند: خدا میتوانست قبل از پرتاب شدن ابراهیم بگوید آتش را خاموش کنید، اما باید این آزمایش انجام میشد. ابراهیم (ع) توکل کرد و در منجنیق نشست و گفت خدا برای من کافی است. آنگاه خدا فرمود: «یَا نَارُ کُونِی بَرْدًا وَسَلَامًا». آتش نه تنها او را نسوزاند، بلکه سرد و سلامت شد. این کارِ خودِ خداست.
ملت ایران و استحقاق دریافت صلوات الهی
حجتالاسلام طائب در پایان با اشاره به آیه «أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ» خاطرنشان کردند: اعتقاد من بر این است که این ملت، مطمئناً مستحق صلوات و رحمت خداست. اینگونه نیست که بعد از جنگ و سختیها همه چیز به هم بریزد؛ بلکه در مجموع، عنایت حق شامل حال ماست. چرا که خدا ربالعالمین است و این ملت در مسیر تربیت الهی قرار دارد.
دیدگاهتان را بنویسید