آقای رائفیپور بیان کرد تنها راه ساختهشدن این کشور، تربیت مردم است و هیچ مسیر دیگری وجود ندارد. ایشان گفت حتی اگر بهترین امام و بهترین رهبر در رأس جامعه قرار بگیرد، اما مردم آماده نباشند، نتیجهای حاصل نخواهد شد.
آمادگی مردم؛ معیار موفقیت رهبری
آقای رائفیپور بیان کرد اگر مردم آمادگی نداشته باشند، حتی امیرالمؤمنین (ع) نیز در اداره جامعه با مشکل مواجه میشود؛ تا جایی که حضرت از شدت اندوه به گریه میافتد، سر بر چاه میگذارد و در نهایت از خداوند میخواهد میان او و مردمی که درک ندارند فاصله بیندازد.
ایشان گفت از زمان پیامبر اکرم (ص) تا امروز، هیچ چیزی برای رهبران شیعه مهمتر از افزایش فهم و آگاهی مردم نبوده است.
هزینههای سنگین برای آگاهسازی جامعه
آقای رائفیپور بیان کرد امیرالمؤمنین (ع) حاضر شد در برابر دیدگانش به حضرت زهرا (س) ظلم شود تا مردم بفهمند مسئله دشمنان با چه چیزی است.
ایشان گفت امام حسن (ع) صلح با معاویه را پذیرفت و با طعنههای سنگین «یا مذلّ المؤمنین» روبهرو شد، اما این هزینه را پرداخت تا جامعه به فهم برسد.
همچنین امام حسین (ع) جان خود را فدا کرد و خاندانش به اسارت رفتند تا مردم حقیقت یزید را درک کنند.
انتخاب مردم و عدم دخالت رهبران شیعه
آقای رائفیپور بیان کرد رهبران شیعه هرگز در انتخابهایی که مردم انجام میدهند دخالت نمیکنند. ایشان گفت امام خمینی (ره) بنیصدر را مستقیماً کنار نگذاشت، بلکه مجلس – بهعنوان نمایندگان مردم – او را فاقد کفایت سیاسی اعلام کرد.
او تأکید کرد این سیره شیعه است؛ مردم باید نتیجه انتخاب خود را ببینند و بفهمند. اگر قرار بود همیشه رهبر جامعه همهچیز را اصلاح کند، دیگر مسئولیت انتخاب مردم معنا نداشت.
رابطه انتخاب مردم و تصمیم رهبری
آقای رائفیپور بیان کرد زمانی که مردم به فردی رأی میدهند، رهبر جامعه سیاستهای کلان را بر اساس همان انتخاب تنظیم میکند.
ایشان گفت وقتی مردم مسیری مانند مذاکره و تعامل را انتخاب میکنند، رهبر انقلاب با وجود هشدار و بدبینی، به رأی مردم تمکین میکند؛ همانگونه که امیرالمؤمنین (ع) در ماجرای مذاکره با معاویه چنین کرد.
تکرار تاریخ و بهای ناآگاهی
آقای رائفیپور بیان کرد امیرالمؤمنین (ع) از ابتدا هشدار داد که معاویه بدعهد است و مذاکره نتیجهای ندارد، اما برای آگاهشدن مردم اجازه داد این مسیر طی شود.
ایشان گفت پس از شکست، همان مردمی که اصرار بر مذاکره داشتند، بازگشتند و اعتراف کردند که علی (ع) درست میگفت؛ اما در نهایت، باز هم تقصیر را متوجه خود حضرت کردند.
او تأکید کرد تاریخ بهگونهای تکرار میشود که گویی با خطکش کنار هم قرار گرفته است و جامعه بارها هزینه ناآگاهی خود را میپردازد.
دیدگاهتان را بنویسید